Text 14 Feb Temeller

Anlamsız hayatların son buluş öyküleri de bir o kadar anlamsız olur… Örneklemek gerekirse, kör olan Filiz Akın’ın Ediz Hun’un kolları arasında körlükten ölmesidir mesela… Ama bazıları vardır ki, insanın içine işler, orda kalır, derinden derine saplanır acıları her geçen gün…

Unutmak istesende unutamazsın, ama ölümün olmazsa olmazı kaybetme olgusu asla kaybolmaz, yerine geldiği sanılır ama asla orada olamaz, doldurulamaz…

Gün geçtikçe yeni bir can geliyor dünyaya… Ve bir yenisi de gidiyor, alınıyor ruhu bu dünyadan. Haklı veya haksız, sebepli yada sebepsiz, günahsız yada günahkar. Çok farketmiyor heralde gözünde.

Bunları neden mi 40 saatır okuyosun ve bende üşenmeden bunları yazıyorum. Çünkü başımdan bir olay geçti, ve hemen oraya bağlıyorum…

Bir gün bir telefon gelse, ve çok ani bir haber verseler. Bir arkadaşının annesinin öldüğünü ve yanında olursan çok iyi olacağını çünkü desteğe ihtiyacı olduğunu söyleseler… İşte bu tam da başıma gelen şey işte. Yanında olabildiğimiz kadar olduk, bundan sonra da olacağız. Ondan -biliyorum ki- ne onun bir kuşkusu var, ne de benim. Ama yaşanan her olaydaki gibi bu olay da birşeyler anlatıyor yaşama dair.

Ailem her zaman arkadaş seçiminde huysuz olduğumu, herkesin kendim gibi olmasını istediğimi söyledi yıllardır. Belki de öyleydi. Ama artık değil… Neden mi? Çünkü artık değerlerini biliyorum. Her ne kadar beraber aynı şeyleri paylaşmasak bile yanımda olduklarını bilmek güç veriyor bana.

Kaybetmek, her nasıl olursa olsun, çok kötüdür. Derin yaraları vardır ulaşıpta onaramayacağın. Tuzlasan da kapanmayacak hiç bir zaman. Sen sen ol, yanındakilerin değerini bil. Kalbim her ne kadar o kapatmak için ulaşamadığım yaralarla doluysa da, artık onlarla yaşamayı öğrendim, acılarını dindirmek, unutturmak için onları birer temel olarak kabul edip yeni şeyler inşaa ettim. Ve inan artık hepsi o kadar sağlam ki, eskiden küçük bir yağmur damlasıyla bile yerle bir olan kalbim artık en büyük fırtınalara depremlere dayanıklı… Seninde böyle dayanıklı olucak Gülşen’im, merak etme…

Her zaman yanındayız…


Design crafted by Prashanth Kamalakanthan. Powered by Tumblr.